بسمه تعالي

مردة رزمنده

مدفون

در ميان لايه هاي سخت ماده؛

سرد و تاريک

در دهانِ يک شب ِ دراز، از ازل تا هنوز؛

مرده ام،

        قبر من

                  از کوانتوم، از اتم، از همين مادّه است.

در فشار اولين شبِ

قبر خويش

خورد گشته ام.

باورت نمي شود!!!

مرده ام ولي مرا

يکسره به اسم کوچکم؛

                             ...صدا مي زنند

کوانتوم، اتم ها، همين مادّه – قبر من-

و «يک»

«هستيِ غريب».

باورت مي شود يا نمي شود

منم

مرده اي که در نبرد

          با تمام جلوه هاي مردگي است

-آرزوي فتح قله هاي خاک

-خواهشِ پستِ ظلمتِ سکون

-شهوتِ دلربايِ آغوشِ سنگ

دشمنان من اند.