نشانه هاي آمدن/نشانه هاي آمادگي

امروز اسبم را

از گرو بانک در آوردم

و شمشيرم را

از روي ديوار اتاق خواب برداشتم و تيز کردم

و پوتين هاي سربازي ام را

از پشت جا کفشي پيدا کردم و دم در جفت کردم

… ديشب خوابي ديده بودم

که صدايم کرده اند

بعد از هزارو اندي سال

«شمشيرت را بردار، بند پوتين هاي سر بازي ات را محکم ببند، بر اسبت بنشين و بيا!»

و من

تازه يادم آمده بود

که اسبم در گرو بانک است

تا «وام خريد کالا» بگيرم

و شمشيرم بر روي ديوار پشت به قبله اتاق خواب، زنگ زده است

و پوتين هاي سر بازي ام، مدت هاست نديده ام شان

*

ديگر اسبم را گرو بانک نخواهم گذاشت

ديگر شمشيرم را بر ديوار اتاق خواب نخواهم آويخت

ديگر پوتين هاي سر بازي ام را فراموش نخواهم کرد

حتي اگر مطمئن باشم

هزار و اندي سال ديگر هم

صدايم نخواهند کرد

چرا که اينها

 نشانه هاي آمادگي من اند

نه نشانه هاي آمدن «او».