بسم الله الرحمن الرحيم

وقتي بلاگرها «حقيقتا» گرد هم مي آيند

امروز گرد هم آيي شخصيت حقيقي و فيزيکي بلاگرها در « اولين همايش مجمع وبلاگ نويسان مسلمان» بود.(در ميدان بهارستان و عصر پنچشنبه 28 دي که امروز باشد)

- جالب بود برايم، ديدن چهره تعدادي از وبلاگ نويس ها(تخريب چي دوران، يک قدم تا وصال يار، کوله پشتي، پدر خوانده و...) و چرخانندگان گردونه بلاگ سرور هايي همچون پارسي بلاگ ، بلاگفا ، پرشين بلاگ و آفتابلاگ.(و حسودي کردن کوچولوي بعضي از گردانندگان به بعضي).

- جالب بود برايم ديدن چهره موسسين مجمع وبلاگ نويسان مسلمان؛ و از منتظر القائم خيلي خوشم آمد و از جوان بودن مهدوي تعجب کردم (که البته هر که به جايي رسيده زود شروع کرده و مثلا من که تا الان غل.. نکرده ام بعد از اين هم اميدي نمي رود!)

- ثبت نام اينترنتي نکرده بودم ولي ثبت نام حقيقي و حضوري با دادن اطلاعات صحيح!!! و عکس و کپي شناسنامه در پايان جلسه کرديم (من و «جاءالحق و ...»).

- از حاج آقا هاي وبلاگ نويس کسي نيامده بود( شايد هم با لباس مبدل آمده بودند!؟ نمي دانم. يک حاج آقا البته آمده بود و جوان بود ولي وبلاگ نويس؟ معلوم نشد، پرسيدم «يک آرزو» ست يکي گفت نه)

-صحبت هايي شد و موسسين و تعدادي مهمان صحبت کردند.

                   حرف هاي منتظر القائم خيلي چسبيد.

                   و آقاي نيلي مشاور رئيس جمهور که اينگونه برداشت کردم که: اين مجمع اگر حرکت لشکر طالوت باشد به سمت جالوت، ازميان جمع همه طبيعتا همراهِ تا انتها نيستند و از چشمه بيش از يک مشت بر ميدارند و جا مي مانند ولي شايد در ميان آنها که همراهند يک داوودي پيدا بشود و سنگي در فلاخنش بگذارد و بر پيشاني جالوت بزند.

- حالا نمي دانم چه اصراري است (و چه مُد بي خودي است به تقليد از تلويزيون) که مجري برنامه حتما بايد شوخ باشد و مزاح کند.

- همه درد ما اخلاقي است و ريشه بد اخلاقي هاي مان نفس و ول بودن افسارش، اگرچه جامه مذهبي هم پوشيده باشيم و پرده هفت رنگ بر در آويخته باشيم. مي شود گفت بحث انحرافي( اگر چه بسيار انتظارش مي رفت) بجز يکي دو مورد پيش نيامد. همان هم که پيش آمد از قماش جدل بود که در لسان دين «لعن» شده است. چه کسي است که امروز خودش را بچه مذهبي بداند و حد اقل هاي اين نام را بر خود حمل کند ولي نداند که هجمه اي و هجومي در کار است. نداند که «توطئه» در کار است و سابقه اي دارد به روز «سجده» که عاصي گفت بر اين برگزيده ات توطئه خواهم کرد از پيش رو و از پشت سر و از همه جوانب تا جز «قليلي» شاکر نيابي. نداند که امروز «ابزار» دارد آن «نامرد».

آدم وقتي غمگين مي شود که آدامس هايي چون «توهم توطئه» را در دهان کساني مي بيند که نبايد. اين آدامس هاي جويده شده را حالا «ديگران» دور انداخته اند و چه مظلومند حاميان حريم حرم که هنوز بايد هزار امر مهم تر را رها کنند و جواب کساني که اين آدامس هاي جويده را دوباره مي جوند بدهند.

- و آخر اينکه يک جور احساس تلف شدگي و خلا داشتم. شايد به اين خاطر که آنچه به دست آورده بودم در مقايسه با آنچه از دست داده بودم کم بود. آخر امروز نشست ماهانه فرهنگ مهدوي ( سخنراني با عنوان آينده دين و دين آينده) هم بود درست در همين ساعات برگزاري مجمع و ما مجمع را انتخاب کرده بوديم.