در سالگرد رحلت امام (ره) بايد از چه کسي سخن گفت؟

در سالگرد شهادت امام حسين عليه السلام، عاشورا، بايد از خميني گفت. از کسي که بعد از هزاران سال زنده بودن مکتب عاشورا را به رخ يزيديان زمان کشيد. بايد از خميني گفت که چونان ياران عاشورا؛ هم قدم حسين ع هجرت کرد از همه آنچه از جنس ماده بود، عاشورا «زندگي اش» ، و زندگي اش عاشورا بود.

در سالگرد رحلت امام ره بايد از پيرِ مرادي گفت که اکنون 18 سال است که نام خميني را در لابلاي غوغا هاي روزمرگي مان فرياد کرده است. آواي خميني را در سالهاي «غفلت» گذشته برايمان تا به امروز حمل کرده است.

در سالگرد رحلت امام ره بايد از مردي گفت که هيچ کس باورش نمي شد اينقدر خاکي و آنقدر افلاکي بدون مديون کردن خويش به پول هاي آلوده به نفت، رئيس جمهور شود. تمام همّ و غمّش آرمان هاي امام ره، جدي کردن باور مهدويت و خدمت (نه حفظ قدرت) باشد.

بايد احمدي نژاد را هنوز به دور و بري ها «توضيح» داد. آخر باور چنين فردي در چنين زمانه و دنيايي سخت است و تعجب انگيز نخواهد بود اگر مخالفانش رفتار ها و گفتار هاي ضد مردمي خود را به وي نسبت دهند و آنقدر اين دروغ ها تکرار کنند که آخر پابرهنه هايي که دل احمدي نژاد برايشان مي تپد، نسبت به او دل چرکين شوند.

در سالگرد رحلت امام ره بايد زنده کننده دوباره کلام جاودانه امام: «اسرائيل بايد از صحنه روزگار محو شود» را براي دوست داران امام ره توضيح داد. بايد لرزاننده پايه هاي سست صهيونيزم را به اطرافيان معرفي کرد.

بايد در اين روز ها غباري که شايد از «گرد و خاک» کردن مخالفان بر چهره اجتماعي احمدي نژاد نشسته است را زدود.

بايد در جهت فهم نقش و جايگاه رهبر عزيز و احمدي نژاد محبوب در جهان امروز تلاش کرد.

چرا که يار ِيارمهدي (عج) يار مهدي (عج) است انشاءالله.