بسم الله الرحمن الرحيم

عادت نکرده ام

تا زندگي کنم، مثل شما

عادت نکرده ام

با اين زمين و نيز، با اين هوا

عادت نکرده ام

از اين که از کجا، من آمدم

چيزي نمي دانم

انگار که از کسي، هستم جدا

عادت نکرده ام

گويي کسي مرا، از راه دور

هي ميزند صدا

مشتاق رفتنم، با اين صدا

عادت نکرده ام

بيمارم از قديم، دردم اليم

بس داده اند اميد

زين درد جانگداز، يابم شفا

عادت نکرده ام

من را طبيب دهر، بهر دوا

روزمرّگي دهد

پيوسته خسته ام، به اين دوا

عادت نکرده ام

مردم خدايشان، مانند آب

شفاف و روشن است

گرچه موحدم، به اين خدا

عادت نکرده ام