بسم الله الرحمن الرحيم

اي حبيب خدا، درود و رحمت خداوند همچنان تا ابد بر تو و خاندان گرامي ات باد.

اي حبيب خدا، مسلماني هنوز هم آسان نيست.هزاران سال گذشته از آن زماني که شما با چه مشقت ها دين خدا را به گوش پر از پنبه مردمان رساندي، اما هنوز مسلماني همان رنج ها را دارد.

مسلماني نيم بند ما هم همان قدر مبغوض شياطين است که سرچشمه ناب شما. امروز هم مسلماني، محاصره اقتصادي دارد، شما را در شعب    ابي طالب، و ما را در ايران و غزه و ...

امروز هم نوزادان شير خوار ما را، جوانان ما را، پير مردان و پير زنان ما را مي کشند، آنچنان که ياران و فرزندان تو را کشتند.

گرچه مسلماني مان چندان مرغوب و اصل نيست اما خوشحاليم از اين تشابهات، که ما را به همين مسلماني نيم بندمان اميدوار مي کند.

از اين که مسلماني ما هنوز هم بت هاي روزگار را مي لرزاند، مي ترساند، خوشحاليم. از اينکه آنها را مجبور به واکنش  و دشمني با ما مي کند خوشحاليم. اگر مسلماني ما آنقدر بي خاصيت بود که مي توانست لات و هبل هاي انسان نماي امروزي را در کنار خويش بپذيرد؛ در پيشگاهت اي حبيب خدا! بسيار شرمسار تر از اکنون مي بوديم.

اکنون اگرچه آنقدر مسلمان نيستيم که فرزند برومندت را از چاه غيبت بيرون بياوريم، باز خرسنديم که بت هايي چون بوش و اولمرت و مرکل وسارکوزي و بلرو عباس و فهد و مبارک و ديگر سنگ ها و سگ هاي انسان نما از بودن در دنيايي که ما هم در آنيم احساس آرامش نمي کنند. ما را مي کشند، محاصره مي کنند، فحش مي دهند. تروريست مي نامند.

...و ما از اين بابت خرسنديم.

-------------------------------

آن روي شادي 

خسته ام از صورتم پيداست نيست؟ 

 آدمي بيچاره اي تنهـاست نيست؟

در پي فـــــــرداي موهومي است او     

 کز پي فرداي او فرداست نيست

پر زدن در لاي جــــــــــرز مـــــــــاده 

 قصه و افسانه اي بيجاست نيست

من پر از تشـــويشِ «بعدش چيستم»  

 آتشي است اين کزازل برپاست نيست

آن جهنم که خدا توصـــــيف کــــــرد      

 معني و مفهوم اين دنيـاست نيست

زخــــمِ ناسور،پايِ بي کفش، آه، درد   

 آن روي شادي ما اينهاست نيست