بسم الله الرحمن الرحيم

لينک به قسمت اول داستان

حمله نامرئي (داستان علمي تخيلي- قسمت دوم)

امروز «جلسه همگاني»[1] براي بررسي نتايج طرح هاي جاري برگزار مي شد و دکتر خليفه مثل هميشه در حال زمزمه کردن آخرين سروده اش، اولين نفري بود که وارد سالن جلسه شد:

خـــدايا! روسياهم روسيـاهم

پر از گريه پر از اندوه و آهم

من از هر چشم نافذ مي گريزم

اگر دائــــم نباشي در نگاهم

خدايا! مشکلم را مرتفع کن

که دايم مي شوم خود سد راهم

سپاهي از هوس ها و نفس ها

...ومن زخميّ ِتيغ اين سپاهم

من و يک لشکرمست مسلح

به جز گريه زکف رفته سلاحم

نمي گويم که با من اين و آن کن

                                      که مي داني توخود يارب! صلاحم

خداوندا خــــــريداري ندارم

                                       بجــز تو بــهر اين عــمر تباهم

با آمدن بقيه و خانم دکتر فرزاني به عنوان رئيس بخش «دفاع بيولوژيک» و مسئول جلسه، جلسه شکل رسمي گرفت وخانم دکتر فرزاني شروع به صحبت کرد و پس از مقدمه و خير مقدم گفت:

          « اين جلسه عمومي ما يک جلسه تلفيقي است که با حضور مسئولان پروژه از دو بخش «دفاع بيولوژيک» و «دفاع الکترونيک» تشکيل شده است. ممکن است در جريان باشيد که ما در بخش دفاع بيولوژيک پروژه اي بنام «Nest1» داريم که مطالعات فراوان ما به نتيجه خاصي نيانجاميده، از طرف ديگر بخش دفاع الکترونيک نيز پروژه اي با عنوان N-2.45 RF دارند که سرنوشتي مشابه با سرنوشت پروژه ما داشته است. اين دو پروژه با همين وضعيت در حال اعلام نتيجه و اختتام بوده است که واحد آي تي¹ اطلاعات جديدي را از لابلاي «مقالات کددار¹» حدود ده سال پيش به دست آورده و متوجه شده است که اين دو پروژه به هم مربوط است. در اين جلسه ما با بررسي پروژه ها و مراحل پيشرفت هر کدام تا به امروز، درباره نحوه ادامه کار تصميم گيري خواهيم کرد. براي شروع از جناب آقاي دکتر عابد به عنوان مسئول بخش دفاع الکترونيک تقاضا مي کنم در مورد پروژه N-2.45 RF توضيحات لازم را ارائه کنند.»

خانم دکتر رويش را به سمت جوان حدودا سي ساله اي که ته ريش آنکادر شده اي داشت برگرداند و دست هايش را به نشانه «بفرمائيد» حرکت داد. دکتر عابد با خوشرويي و لبخند شروع به صحبت کرد و پس از بسم الله و آيه اي که به علت بسته بودن ميکروفون اش چندان مفهوم نبود گفت:

          « N-2.45 RF همانند پروژه بخش دفاع بيولوژيک، ما هم درحال جمع بندي گزارش نهايي اين پروژه به همين صورت ناقص بوديم کپروژه اي است که ما حدودا يک سال است شروع کرده ايم و همان گونه که خانم دکتر فرمودند به نتيجه خاصي منجر نشده است. ما بيشتر از يک سال پيش طي بررسي هايي که برروي گوشي هاي تلفن همراه وارداتي از نقطه نظرات امنيتي و حفاظتي انجام مي داديم، متوجه شديم يک مارک از اين گوشي ها بنام «نوگيا» علاوه بر ارسال فرکانس امواج راديويي در محدوده 870 تا 2000 مگا هرتز؛ مي توانند امواج خاصي را با فرکانس بيشتر و در اولين موردي که پيدا کرديم 2450 مگا هرتز ارسال کنند. محدوده 0.8 تا 2 گيگا هرتز محدوده طبيعي ارسال سيگنال هاي تلفن همراه است که در گوشي هاي مختلف متفاوت است اما فرستنده اي که قدرت ارسال فرکانس بالاتر با انرژي بيشتر را داشته باشد در يک گوشي و در حالي که کاربردي براي آن متصور نيست، غير عادي به نظر مي رسيد؛ بنابراين وبا توجه به اينکه شرکت سازنده اين گوشي يعني نوگيا از حاميان اسرائيل و عضو صندوق صهيونيزم است، از نظر امنيتي حائز اهميت شناخته شد و در دستور کار بخش دفاع الکترونيک قرار گرفت. توجه ما بيشتر بر روي جنبه هاي جاسوسي و خلا هاي امنيتي متمرکز بود که با توجه به غير فعال بودن فرستنده مذکور و توان ارسال محدود آن از بُعد مسافتي به نتيجه خاصي نرسيديم. که واحد آي تي اطلاعات ذي قيمتي را ارائه کرد و منجر به تشکيل اين جلسه شد. با توجه به اينکه آقاي دکتر فيضي از کارشناسان واحد آي تي براي ارائه گزارش جامع شان حضور دارند بنده  بيشتر از اين صحبت نمي کنم و اداره جلسه را به خانم دکتر فرزاني واگذار مي کنم.»

همه نگاه ها بر روي دکتر فيضي متمرکز شد که بر خلاف انتظار آنهايي که او را نمي شناختند نوجواني بود که صورتش هنوز نياز به ماشين اصلاح نداشت. خانم دکتر فرزاني گفت:

-        آقاي دکتر فيضي بفرمائيد

چهره و صداي دکتر فيضي هنوز ايام نوجواني را ترک نگفته بود و معلوم بود که سير تحصيلي و گرفتن مدارک اش طبيعي نبوده است. با نگاه محکم و اعتماد به نفس خاصي شروع به صحبت کرد:

          «به نام خدا. با کسب اجازه از محضر اساتيد و دوستان عزيز. يک سال پيش و هنگام مطرح شدن پروژه هاي Nest1 و N-2.45 RF واحد آي تي به اين دو پروژه به ديد دو موضوع مستقل از هم نگاه کرده بود و براي جستجوي در منابع هم، (منظورش مقالات کد دار و کشف رمز کد ها و گفتگو ها و ايميل ها¹ و پردازش آنها در واحد آي تي بود) به صورت مستقل و در بازه زماني همان موقع عمل شده بود. البته اين عمل ما بسيار طبيعي بود با توجه به اينکه يکي از پروژه ها در حوزه علوم زيستي و مواد غذايي و ديگري در حوزه علوم ارتباطات و الکترونيک بود. علاوه بر اين چون معمولا پروژه ها محصول جستجوي خود موسسه و از داخل بوده است و ما تجربه زيادي در کار بر روي پروژه هاي بيروني نداريم، ما بر اساس يک خطاي «عادتي» بر روي منابع روزآمد تمرکز کرديم و تا به اين فرض برسيم که اين محصولات (پروتئين Nest1 وتراشه الکترونيکي  N-2.45 RF) محصول مطالعات و پژوهش هاي شايد بيش از يک دهه پيش باشد، يک سال زمان را از دست داديم و از اين بابت متاسفم و از جانب واحد آي تي از بخش هاي تحقيقاتي عذر خواهي مي کنم.

با نگاه جديد و رجوع به منابع در بازه هاي زماني گذشته، طلسم کار شکسته شد و اطلاعات بسيار خوبي به دست آمد که در تجزيه و تحليل اطلاعات متوجه ارتباط اين دو پروژه شديم.

بررسي هاي ما در مقالات کد دار و ساير منابع نشان مي دهد که پروتئين Nest1وتراشه N-2.45 RF  به هم مربوط است و امواج صادره از تراشه بايد تغييراتي در پروتئين نامبرده ايجاد کند. متذکر مي شوم که تراشه طوري طراحي شده است که بايد امواج را از جايي مثلا ماهواره دريافت و سپس در محدوده فرکانسي خاصي ارسال خاصي کند.

تمام نتايج يافته هاي ما قبلا به پوشه هاي شخصي دوستان بر روي شبکه¹ ارسال شده ويک پرينت از آن الان جلوتان بر روي ميز قرار دارد. من ديگر عرضي ندارم، اگر سؤالي بود در خدمت تان هستم.»

با اتمام صحبت هاي دکتر فيضي در حالي که بعضي افراد ورقه هاي مورد اشاره او را بر روي ميز وارسي مي کردند بيشتر نگاه ها به سمت خانم دکتر فرزاني برگشت. خانم دکتر پس از تشکر از دکتر فيضي و زحمات واحد آي تي گفت:

          -با توجه به شرايط پيش آمده گمان کنم بايستي يک کار گروه مشترک از دو بخش دفاع بيولوژيک و دفاع الکترونيک وظيفه انجام و به اتمام رساندن پروژه ها را در قالب يک پروژه واحد به عهده بگيرد.

بعد از صحبت هاي نه چندان مفصل، يک کارگروه براي کار بر روي «پروژه مشترک» انتخاب شد و محل و شرايط کار تعيين گرديد و جلسه با پذيرايي و گفتگوهاي دوستانه و غير کاري به اتمام رسيد.

...ادامه دارد.