بسم الله الرحمن الرحيم

طعم ترش مرگ

مرگ را روزي به سر انگشت دعا مي چينم

تا کنم من درد هستي را دوا مي چينم

مي دوم در باغ طاعات خدا پيش از مرگ

...و اجابت را من از باغ خدا مي چينم

مي روم از تنه ي مِيم قنوتي بالا

خوشه هاي ربنا و آتنا مي چينم

طعم مرگ ترش است و طعم زندگي شيرين، من

ترش بهر خودم، شيرين بهر شما مي چينم

سخت است در قافيه تنگ جمادات زيستن

شعر هستي را چه زيباست که رها مي چينم

مرگ شعر مرا از قافيه، رها خواهد کرد

مرگ را روزي به سرانگشت دعا مي چينم