جلوه

خوش خيالي

محمد علي خدادوست — Sat, 12 Jul 2008 05:00:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

خوش خيالي است كه هنوز،

اميدوارم

ها؟ بگو!

چه مي گويي؟

گذشته است كار از كارم

ها؟ بگو!

تو به من يك قول هايي داده بودي، راستگو!

مدركي مكتوب دارم،

يا ندارم؟

ها؟ بگو!

تسليم (شعر)

محمد علي خدادوست — Sun, 06 Jul 2008 06:09:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

بالاست دست هايم، تسليمِ تسليمم

گم شد هدف هايم، برگشت تصميمم

مي خواهي ام يك روز، يك روز مي آيم

آن روز گم است افسوس!پاره است تقويمم

بخشنده بود درمان، صد حيف اما من

زخمي ناسورم، بيهوده ست ترميمم

مخلوطي ام از تو، از نيستي ...عدم

خالص كنم آخر، بنما تقسيمم

مُردم سالها پيش، هنگامه خلقت

از ياد رفت انگار، اعلام ترحيمم

حد و حدود من، معلوم نيست اصلا

بردار مداد و كن، باز هم ترسيمم

لطفا (شعر)

محمد علي خدادوست — Fri, 04 Jul 2008 03:02:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

بيا قدري كنار من بشين لطفا

نگاهم كن مرا قدري ببين لطفا

سر راهت اگر هم گلفروشي نيست

گلي از پارك تو راهت بچين لطفا

هلا! اي مردمان ساكت و غمگين!

محبت را به همديگر بگين لطفا

به همديگر بگين كه: -دوستت دارم-

بگين: -قدري كنار من بشين لطفا-

بشينين رو چمن ها روبروي هم

شما رو كه نگفتن كه: -نشين لطفا-

همين بود حرف من -يك جمله ساده-

بخونين شعر من را و...همين لطفا

دعا:

هركه غم دارد غمش افزون كن اي عشق

هر كه دل دارد دلش را خون كن اي عشق

تمام عاقلان، مجنون بفرما

ويا از اين جهان بيرون كن اي عشق

...مي آيم (شعر)

محمد علي خدادوست — Wed, 02 Jul 2008 07:36:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

حسابي گاهي از دستت به عجز و داد مي آيم

بسويت، تا قضيه از سرم افتاد مي آيم

به قول معروف افسارم به دست توست، هرجايي

مرا خواهي ببر، حتي اگر بغداد، مي آيم

نمي دانم، كسي از سرنوشت خويش آگه نيست

چو عطري در نسيمي، يا خسي در باد مي آيم

تو شيرين مي كني خود را براي من و من انگار

نكنده كوه با تيشه، شدم فرهاد مي آيم

بيا ديگر، نمي خواهم از اين بيشتر بشمارم

نگو كه بشمري تا شصت و يا هفتاد مي آيم

كمي اوضاعم اين روز ها قاراش ميش است، مي داني

به محض آنكه آب از آسياب افتاد مي آيم

طعم ترش مرگ(شعر)

محمد علي خدادوست — Sun, 22 Jun 2008 15:50:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

طعم ترش مرگ

مرگ را روزي به سر انگشت دعا مي چينم

تا كنم من درد هستي را دوا مي چينم

مي دوم در باغ طاعات خدا پيش از مرگ

...و اجابت را من از باغ خدا مي چينم

مي روم از تنه ي مِيم قنوتي بالا

خوشه هاي ربنا و آتنا مي چينم

طعم مرگ ترش است و طعم زندگي شيرين، من

ترش بهر خودم، شيرين بهر شما مي چينم

سخت است در قافيه تنگ جمادات زيستن

شعر هستي را چه زيباست كه رها مي چينم

مرگ شعر مرا از قافيه، رها خواهد كرد

مرگ را روزي به سرانگشت دعا مي چينم

مرثيه دختر خورشيد

محمد علي خدادوست — Tue, 03 Jun 2008 18:42:00 GMT

بسم الله الرحمن الرحيم

شرم آور است بر زمين، بعد از تو زيستند

رنج آور است كانچنان، خون تو ريختند

چه بي تفـــــاوت شدند، اصــحاب رسول

اينها تو گويي كه آن، صحـــــابه نيستند

اين شهر چه بيگانه است، با مـــــادر من

پشت در اين ياغيان-با شعله-كيستند؟

اينها مگر نبودند- لامپ هاي خاموش –

عمري كنار خورشيد، بيفـــــايده زيستند

تا كوچ كرد قرص خورشيد...و ماند دخترش

باضربِ در، ديوار، ميخ، خون او ريختند

دلم به تو خوش بود (شعر)

محمد علي خدادوست — Fri, 30 May 2008 16:26:00 GMT

دلم به تو خوش بود

رسول خدا را نديدم، دلم به تو خوش بود

علي، مرتضي را نديدم، دلم به تو خوش بود

زيارت كه رفتم، حرم را-صحن ها را- كه گشتم

امام رضــــــا را نديدم، دلم به تو خوش بود

دلم در هياهوي جنگ آرزوي حسين داشت

اگر كـــــــربلا را نديدم، دلم به تو خوش بود

در اين درد هجران موعود، تو اي دلخوشي مان!

اگرچــــه دوا را نديدم، دلم به تو خوش بود

در آن سالهاي حضورت عزيزم، هيچگاه محزون

دل بي نوا را نديدم، دلم به تو خوش بود

اگر عكس و فيلم تو را ديده بودم، مرادم!

...وهيچ وقت شما را نديدم، دلم به تو خوش بود