بسم الله الرحمن الرحیم

تکلیف شناسی

یک:
امام رضا (ع) هنگام عزیمت به ایران به همه اعلام می کنند که این سفر را بازگشتی نیست و در نیشابور هم در جمع پر شور! شیعیان می فرمایند شرط قبولی کلمه لا اله الا الله من هستم.

شیعیان چه می کنند؟  به قول استاد رائفی پور  امام را با صل علی محمد... مشایعت می کنند!

دو:
امام دارند بر اثر زهر خون بالا می آورند که یکی از شیعیان خدمت ایشان می رسد و می گوید: چرا خودتان را معالجه نمی کنید؟!!!  امام می فرمایند: مگر مرگ را علاجی هست؟

این شیعه چه می کند؟ به امام می گوید: مرا موعظه ای کنید!!!

خاتمه:
امروز ما در پی سخنان جدی آقا؛ سخنان شان را با صل علی محمد... مشایعت نمی کنیم و پس از درد دل کردن شان با ما از ایشان طلب موعظه نمی نمائیم؟!

بسم الله الرحمن الرحیم

یک دل سیر زیارت

بالاخره بعد از حدود 7 سال برگشتیم مشهد. دوباره جزو مجاورین آقا امام رضا (ع) شدیم. افتخاری که به آدم آرامش می دهد. تهران که رفته بودیم (از بد حادثه بود اگرچه) همش حس دیپورت شدن از طرف آقا رو داشتم و الان انگار که آقا دوباره مارا خواسته است.

حالا دیگر بعد از سالها توانستیم بدون عجله یک دل سیر زیارت کنیم و شاید مثل سالهای دور گذشته بتوانم به همه گوشه کنار های حرم سر بزنم و عضو همه کتابخانه های آن شوم و «عطر حرم» بگیرم.

شاید امام رضا بر ما منت نهاد و ما را عضو کلوپ شیعیان خودش کرد و پیش فرزندش شفاعت کرد تا چشم بر کردار ما ببندد و مرا به رؤیاهایم بپذیرد و چه معلوم که غلام سیاهی در کنار پرافتخار ترین یاران قرار بگیرد و محسوب شود. خدا را چه دیدی؟!!!

بسم الله الرحمن الرحیم

جشنواره آثار فتنه

به همت مرکز اسناد انقلاب اسلامی جشنواره آثار فتنه امروز پنجشنبه 8/10/90 از ساعت 14 در محل تالار بزرگ وزارت کشور میدان فاطمی برگزار می شود.

گویا تعدادی از آثار این وبلاگ در سال 88 نیز برگزیده شده است.

تکمیلی:

آرشیو «دفتر شعر فتنه» این وبلاگ رتبه سوم بخش شعر این حشنواره را به دست آورد و جایزه کمک هرینه سفر به مشهد مقدس به آن تعلق گرفت.

من قبلا البته جایزه خودم را از روح ملکوتی امام ره گرفته بودم و آن فراهم شدن شرایط انتقال کارم به مشهد بود زیر سایه امام رضا علیه السلام.

بسم الله الرحمن الرحیم

دعوت به ثبت نام برای نمایندگی مجلس

جبهه حامیان دولت اسلامی   در اطلاعیه ای از علاقه مندان و دوستداران دکتر احمدی نژاد که صلاحیت نمایندگی مجلس را دارند دعوت کرد برای حمایت از وی کاندیدای نمایندگی مجلس شوند.

سایت خبری تحلیلی حامیان دولت اسلامی معیار نیوز هم پس از فیلتر شدن سایت کیان پرس شروع به کار کرد.

بسم الله الرحمن الرحیم

دوستی؟ یا اشتراک منافع؟!

از حضرت علی (ع) منقول است که: دوست خوب از تنهایی بهتر و تنهایی بهتر از دوست بد است.

بسیاری از روابط میان افراد در جامعه که به عنوان دوستی خوانده می شود، دوستی نیست. یک نوع رابطه مبتنی بر منفعت طلبی متقابل است که می توان آنرا «اشتراک» منافع نامید. در این نوع رابطه دوطرف به همدیگر -بسته به توان و نوع جایگاه اجتماعی و شخصیتی - سود می رسانند. این سود می تواند مادی، معنوی، احساسی و ... باشد.افراد درگیر در این نوع ارتباط حتی ممکن است به هم علاقه مند هم باشند یا بشوند اما پایه و مایه ارتباط همان سود رساندن طرفینی است. ارتباط تا هنگامی معتبر و برقرار است که منافع مشترک موجود باشد و هرگاه این زمینه مشترک سودرسانی مفقود و یا تمام شود ارتباط افراد درگیر نیز خاتمه می یابد.

ختم این ارتباط بسته به اینکه افراد؛ آگاه از نوع ارتباط باشند و یا آنکه دچار توهم دوستی باشند متفاوت است. گاه با دعوا و دلخوری و گاه با سردشدن فزاینده و گاه (اگر دو طرف آگاهانه فقط سودرسانی متقابل را مد نظر داشته اند) به سهولت ارتباط پایان می پذیرد.

این نوع ارتباط را نمی توان منفی تلقی کرد اما آنچه باید خود مد نظر داسته باشیم و به فرزندانمان آموزش بدهیم آن است که این نوع ارتباطات را با آنچه «دوستی» می دانیم اشتباه نگیرند و از این طریق مورد سوء استفاده -مادی یا عاطفی- واقع نگردند.

دوستی؛ همانگونه که (به مضمون) از معصومین علیهم السلام نقل شده باید برای خدا و در مسیر ارزشهای الهی (بر اساس همگامی در این مسیر) بوجود بیاید و هیچ امر دیگری دخیل در آن نباشد. این دوستی است که تا حد برادری بالا می رود و می شود:

«انما المؤمنون اخوه»

و  باید دانست که این «دوستی» کیمیاست و کمیاب بلکه نایاب است و هرکه سعادت یابد و آنرا بیابد نباید به هیچ وجه از دست بدهد که به قول امام علی علیه السلام:

زبون آن است که نتواند دوست بیابد و زبون تر آنکه دوست خود را از دست بدهد.

بسم الله الرحمن الرحیم

داستانک: توقف برای نماز و ناهار

قطار که ایستاد، بلند گوی ایستگاه، آهنگین فریاد کرد:

مسافرین محترم! توقف قطار مسافری برای نماز و ناهار در ایستگاه بمدت 20 دقیقه!

درحالی که پیاده می شدم با خود اندیشیدم:

تمام پیامبران هم همین را گفته اند!