به نام او

خداحافظ اي همدم بزرگوار!

سلام بر تو و خداحافظ اي رفيق و همدم بزرگوار ما در ميان اصحاب لحظه ها!

خداحافظ اي برگي از زمان که آمدنت تمام شادماني بود و ماندنت تمام آرامش و رفتنت ! آه آغاز اظطراب!

سلام بر تو اي همسايه که همراهي ات دلها را را آئينه کرد و گناه ها را اندک!

خداحافظ اي يگانه که از دوري ات رداي اندوه بر سر افکنده ايم!

خداوندا رمضان! آمد در ميان ما و با ما نيکو به گفتگو نشست و زيبا سود بخشيد و بهترين متاع ها را نشانمان داد اما آه که مدتش تمام شد! و رفتنش ناگزير!

خداوندا! وداع با او مارا دشوار است! و دوري اش برايمان ناگوار!

خداوندا! مي دانيم که آنچنان که بايد ندانستيم و آنچنان که شايد نتوانستيم!

خداوندا! چونان هميشه عزيزت را درخور قدرش محترم نداشتيم و حقش را ضايع ساختيم!

خداوندا! باز چونان هميشه عذرخواه و پشيمانيم، از قصورهايمان که نه از عمد بوده و نه از ناسپاسي! که تو خود ما را وضعف هايمان را مي داني که حتي نمي دانيم چگونه و با چه کلماتي عذر بخواهيم و تو خود بياموز که چه بگوئيم در اکنوني که با اين فرستاده ات به کوتاهي رفتار کرده ايم و او را خوار داشته ايم!

خداوندا! به آنان که روزه اين ماه را از آنان قبول کرده اي و نماز آن را و دعاي آن را و طاعات آن را !، مارا نيز اجر صيام وقيام همانند آنان و بلکه برتر! از آنان عطا فرما چرا که اين باعث نقصاني در خزانه عطايايت و کمبودي در هداياي تو نگردد!

اي تنها راه رفتنيِ  پيش روي ما!

(برداشتي از دعاي «وداع با ماه مبارک رمضان» صحيفه سجاديه)