به نام او

سپاس پروردگار را که در شئون اسماء حسني، خود را بر مخلوقاتش عرضه داشت. از خفاي اسم باطن به شهود اسم ظاهر بر چشمان قلوب دوستانش آشکار گرديد. از آندم که جلوه حسنش ز تجلي دم زد، بازار عشق با ظهور عاشقان کويش گرمي گرفت و هزاران فرو افتاده ژرفاي اسفل السافلين را با اعتصام به حبل الله به سوي خود ، تا سر حد مقعد صدق بالا کشيد، رحمتش در تجلي اسم رحمن عالم گير شد و چون مي دانست عاشقان تاب ديدار ندارند، حجاب بر رخسار افکند و سرگشتگان وادي حيرت را فرمود کجا مي آييد که منم باطن. ...

 (برگرفته از مقدمه کتاب نغمه هاي عارفانه، شرح دعاي ملکوتي سحر از آيت الله سيد محمد مهدي دستغيب)